جستجو

تبلیغات


    تبلیغات شما در اینجا

کوهیار و همنورد، یارم باش، نشانه راهم باش...

     

    کوهیار و همنورد،
    یارم باش، نشانه راهم باش...

    نویسنده : محمدباقر عیوضی

    استفاده از واژه های کوه نوردی:کوهیار ،همنورد و...
    در قاموس کوه نوردان واژه های کوهیار، همنورد، هم طناب و...
    خیلی بالاتر و ارزشمند تر از عمو، خاله و عمه و... حتی برادر و خواهر است و جنسیت و حتی ملیت ملاک نیست .
    این نام ها برای آنهایی که کوه نورد به معنی اخص هستند اطلاق می شود و همچنین با یک شیوه و جدیت، حمایت و هدایت می شوند و نشست و برخاست دارند و هوای یکدیگر را دارند و فرق نمی گذارند و دست و پایشان را در رابطه با جنسیت ومقام و منصب و دارا و ندار گم نمی کنند و وظیفه یار بودن،
    همراه بودن، همپا بودن ( کوهیار ) و همنورد بودن( نوردیدن مسیرهای سخت ) و هدایت و حمایت فنی را به خوبی انجام می دهند.

     نام های کوهیار و همنورد خیلی از آقا و خانم قابل احترام تر و با ارزش تر و حقیقی تر است و برازنده یک کوه نورد می باشد .

     ملاک های مادی، عنوان ها و حتی همشهری و هم ولایتی بودن نباید مطرح باشد و تاثیری در کوهیاری و همنوردی بگذارد
    و تفکر بازار و بده، بستان و ضرر و زیان و برنده و بازنده بودن در دوستی ها و رفاقت ها و حتی فامیل بودن و فخر فروشی های دیگر، نقشی در تلاش در یک برنامه گروهی و جمعی ندارد.

    دیده شده که همنورد برای دوست کوه نورد و همنوردش جانش را در مواجهه با خطر از دست داده و خودش را فدای مرام و مسلک دوستی ،کوه و کوه نوردی و سلامت و ایمنی کوهیار و همنورد و هم طناب خودش کرده است.

    پس یاد بگیریم و یاد بدهیم و این فرهنگ را اشاعه و ترویج دهیم و به زبان و گویش کوه نوردی حرف بزنیم .

     در مکاتبات و مقالات در رابطه با کوه و کوه نوردی از کوهیار و همنورد به جای آقا و خانم استفاده کنیم .

     سعی کنیم که به مرور از به کار بردن حتی واژه های کوه مرد و شیر زن که درجه بندی می کند و فاصله می اندازد و تفرقه افکن است خودداری کنیم .

     این نسل و آن نسل و این سن و آن سن و جوان و پیر و خانم و آقا و زن و مرد و کوه نوردان دولتی و غیر دولتی و فدراسیونی و هیئتی و شهرستانی و تهرانی و دیگر قالب های اداری و بازاری که خشک و بی روح هستند و یادآور مظاهر و پدیده های نامأنوس شهری است، در کوه کمتر استفاده کنیم که ناخودآگاه ما را از هم جدا می کند و مقابل هم قرار می دهد و انرژی مثبت مان را می گیرد و مجموعه خوبمان را متفرق و پراکنده و جدا می کند و ضعیف می شویم.

    واژه ها و اسامی ای مانند کوهیار و همنورد و مربی و پیشکسوت، مسئولیت و بار سنگینی بر دوش می کشند در حالی که آقا و خانم و... این ارزش و همبستگی و پیوستگی را ندارند.

    حال،این ماییم که خصلت واحد گرفتیم،این ما هستیم که گام در یک نقطه می گذاریم.

     آنگاه هر فرد خود و روح و خوی خود را چندین نفر می بیند،در همکاری و همگامی با هر فرد انگار با اعضایی از پیکر خود همکار و همگام شده ایم.
     در تلاش برای حمایت،همیاریم.
    حمایت در کوه،حمایت در زندگی است.
    هرگاه که عرق می ریزم،چهره اوست که پرمهر تر و پرقطره ترست،
    امید با او بودن است که شوق رسیدن به قله را دارم.

    آوای سرود همنورد مرا از آنچه ندارم پر و بی نیاز می کند،گویی سالهاست کوه خانه ماست،درب خانه ما به روی همه کس باز است.

     ما به گواه با هرکس که با راهمان یکی است خانه مان،سفره مان،تلاشمان،استراحتمان و جان پناهمان یکی است و تا کوه ایستاده است،ایستاده ایم...

    در انتظارت بر درگاه کوه ایستاده ام...

     

     


    این مطلب تا کنون 19 بار بازدید شده است.
    ارسال شده در تاریخ سه شنبه 12 مرداد 1395
    منبع
    برچسب ها : کوهیار ,همنورد ,خانم ,نوردی ,واژه ,کنیم ,استفاده کنیم ,نشانه راهم ,باش، نشانه ,یارم باش، ,همنورد، یارم ,
    کوهیار و همنورد، یارم باش، نشانه راهم باش...

تبلیغات


    Ads

پربازدیدترین مطالب

آمار امروز سه شنبه 5 ارديبهشت 1396

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر